شنبه ۳ خرداد ۱۳۸۲- سا ل يازدهم - شماره ۳۰۵۸ - May . 24, 2003
اجتماعي
Front Page

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي:
فرش ايران بايد طنين جهاني داشته باشد
015490.jpg
گروه علمي فرهنگي: مراسم بزرگداشت روز ملي فرش و تجليل از مقام هنري استاد موسوي سيرت، پنج شنبه يكم خرداد با حضور احمد مسجدجامعي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در موزه فرش ايران برگزار شد.
به گزارش ميراث خبر در اين مراسم وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي با طرح اين سئوال كه آيا مي توان از ميان تمام هنرهاي ايراني يك اثر را به عنوان شناسنامه فرهنگ چندين هزار ساله ايران نام برد گفت: كارهاي استاد موسوي سيرت، هنر معاصري است كه مي تواند تمام فرهنگ چند هزار ساله ما را يكجا در خود داشته باشد؛ به ويژه كار شاهنامه او كه نشان از علاقه اش به هنر؛ فرهنگ و ادبيات فارسي دارد.
احمد مسجدجامعي با تأكيد بر اينكه در دنيايي زندگي مي كنيم كه پرسش هاي جديد، پاسخ هاي جديد، مي طلبد گفت: هنر معاصر گرچه بايد زنده و پويا باشد ولي نبايد از تجربه گذشتگان بي بهره بماند. وظيفه هنرمند، تفكر و بصيرت در حفظ هنر گذشته و به روز كردن آن است. آنها مي توانند با استفاده از ريشه هاي هنري گذشته ايران به موفقيت برسند.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي افزود: توجه به اين نكته از سوي هنرمندان ضروري است كه در عين حال كه فرش  هنري ايراني است، بايد طنين جهاني داشته باشد.
در ادامه مراسم، احمد مسجدجامعي لوح يادبودي را كه برگرفته از طرح هاي اسليمي فرش ايراني بود به پاس يك عمر تلاش استاد موسوي براي زنده نگه داشتن فرهنگ ايران به وي اهدا كرد.

پيش نويس طرح ملي مبارزه با مواد مخدر تهيه شد
گروه اجتماعي: علي هاشمي دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: براي اولين بار پيش نويس طرح ملي مبارزه با مواد مخدر تهيه و تقديم رئيس جمهوري شد.
وي در حاشيه «اجلاس مسيرهاي قاچاق مواد مخدر» در پاريس در گفت وگو با ايرنا افزود: طي دو دهه اخير اين اولين طرحي است كه با بهره گيري از تجارب تمامي دستگاه هاي عضو ستاد مبارزه با مواد مخدر تهيه شده است.
دبير كل ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: اين طرح پس از تصويب در دو ماه آينده به صورت پايلوت به مورد اجرا گذاشته مي شود هر چند كه آغاز اجراي اين طرح در سال ۱۳۸۳ پيش بيني شده است.
وي ارائه يك تعريف جامع ملي از پديده قاچاق مواد مخدر در كشور، هدفمند كردن مبارزه با مواد مخدر و پيش بيني آن در قالب يك برنامه ۱۰ ساله به منظور مهار و جلوگيري از افزايش نرخ اعتياد در كشور را از جمله ويژگي هاي اين طرح ذكر كرد.
هاشمي اتخاذ رويكردي متوازن بين استراتژي مقابله با عرضه و كاهش تقاضا، لزوم ارتقاء همكاريهاي منطقه اي و بين المللي، بهره گيري از تجارب جامعه بين الملل و ارتقاء سطح مناسبات براي انتقال تجربيات مبارزه با مواد مخدر را از ديگر ويژگيهاي اين طرح عنوان كرد.
وي توانمندسازي سازمانهاي غيردولتي و بهره گيري از توانايي ها و فرصت ها را از ديگر مشخصات پيش نويس طرح ملي مبارزه با مواد مخدر ذكر كرد و گفت: همواره بار اصلي مبارزه با مواد مخدر بر عهده دستگاه هاي دولتي بوده است در حالي كه با رويكرد جديد نقش سازمانهاي غيردولتي مورد توجه قرار مي گيرد.
دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر عمده ترين فعاليت سازمان هاي غيردولتي را پرداختن به حوزه آسيب هاي اجتماعي ناشي از سوء مصرف مواد مخدر دانست و افزود: راه اندازي «خانه هاي فرهنگ آسيب هاي اجتماعي» مي تواند در اين زمينه راهگشا باشد.وي با اشاره به نقش تحقيقات براي مبارزه با پديده اعتياد گفت: با تحقيقات مي توان به رويكردهاي نوين و شيوه هاي كاربردي در امر مبارزه با موادمخدر دست يافت.

عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس:
اجراي لايحه ساختار نظام تأمين اجتماعي موجب توسعه عدالت اجتماعي مي شود
ايرنا: عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس تأكيد كرد: اجراي لايحه ساختار نظام تأمين اجتماعي موجب توسعه عدالت اجتماعي، اجراي امور بيمه اي، حمايتي و امدادي در جامعه مي شود.
عبدالحسين ناصري در گفت وگو با ايرنا اظهار داشت: لايحه ساختار نظام تأمين اجتماعي با هدف ساماندهي به نظام بيمه اي و اجراي اصول ۲۹ و ۲۱ قانون اساسي از طرف دولت به مجلس ارائه شده است.وي تصريح كرد:  براساس اين لايحه، افراد پير، از كار افتاده، ناتوان، بازنشسته، زنان بي سرپرست و افراد تهيدست تحت پوشش خدمات بيمه اي قرار مي گيرند.
وي هدفمند كردن يارانه ها را از ديگر موارد مهم اين لايحه دانست و گفت: در حال حاضر دولت حدود ۲۵ درصد بودجه جاري كشور را صرف امور يارانه و تأمين اجتماعي مي كند كه اين روش بروز مشكلات عديده، نارضايتي مردم و عدم كارايي اداري را در پي داشته است.
عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس خاطرنشان كرد: با تشكيل سازماني كه متولي امور بيمه اي است، سياستگذاري متمركز و اجرايي كردن امور در كشور اعمال مي شود.

افزايش توليد مواد مخدر در افغانستان فشار زيادي بر مرزهاي ايران وارد كرده است
ايرنا: رئيس  مركز مبارزه  با مواد مخدر نيروي  انتظامي  جمهوري  اسلامي  ايران  گفت :افزايش  توليد مواد مخدر در افغانستان ، باعث  شده  تا گروهها و شبكه هاي  مسلح قاچاق  مواد مخدر فشار زيادي  را بر مرزهاي  ايران  وارد كنند.
سردار سرتيپ  دوم  «مهدي  ابويي » در سفر به  زاهدان  در گفتگو با خبرنگاران  از جمله  عوامل  افزايش  فشار بر مرزهاي  ايران  را شرايط امسال  دو كشور افغانستان  و پاكستان  از نظر كشت  خشخاش  و برداشت  ترياك  ونيز آزادي  عمل  شبكه هاي  مسلح  قاچاق  مواد مخدر در اين  دو كشور ذكر كرد. وي  با بيان  اينكه  در سال  زراعي  جاري ، كشت  خشخاش  در ۲۳ استان  افغانستان انجام  شده  است ،گفت : پيش  بيني  مي شود امسال  ۳۵۰۰ تن  موادمخدر در افغانستان برداشت  شود كه  بخش  اعظمي  از آنها برداشت  شده  و بخش  كمي  باقي  مانده  است .
سردار ابويي  افزود: با وجود ادعاهايي  كه  كشورهاي  غربي  از جمله  آمريكا، انگلستان ، آلمان  و سازمان  ملل  متحد در زمينه  مبارزه  با موادمخدردارند امااراده  قوي  براي  اين كار ندارند و تاكنون  موفق  عمل  نكرده اند.
وي  اضافه  كرد: نيروهاي  آمريكايي  و انگليسي  مستقر در افغانستان  با سران  قاچاقچيان  مواد مخدر ارتباط دارند و حتي  حاشيه  امني  را براي  آنان  بوجود آورده اند.

توسعه قضايي نيازمند قانون خوب، مجري خوب و تجهيزات و امكانات است
گروه اجتماعي: بايد كل بدنه آيين دادرسي كيفري و مدني با توجه به مقتضيات جديد و نيازهاي موجود متحول شود.
بهمن كشاورز رئيس كانون وكلاي مركز در گفت وگو با (ايسنا) به بيان ديدگاه هاي خود در خصوص احياي دادسرا، قانون و آيين دادرسي پيش بيني شده پرداخت و اظهار داشت: با تغيير نظام قضايي از يك مرحله اي بودن به حالت جدايي مرحله تحقيق و مرحله رسيدگي ماهيتي، بايد آيين دادرسي كيفري نيز به طور كلي دچار تحول شود.
وي با اظهار اميدواري نسبت به اين كه از تغيير و تحولاتي كه صورت مي گيرد، نتايج مطلوب حاصل شود، متذكر شد: در تغييراتي كه صورت خواهد گرفت بايد از جوهره و ذات قانون آيين  دادرسي كيفري سابق كه كليه قسمت هاي آن در نتيجه گذشت زمان با آزمايشهاي مكرر و اصلاحات متعدد، تدوين شده بود، مورد استفاده قرار بگيرد.
رئيس كانون وكلاي مركز در ادامه خاطرنشان كرد: مسايلي چون موضوع دادگاه هاي كيفري استان كه به صورت سه نفره و پنج نفره رسيدگي مي شد، مي تواند راهگشا باشد و اميدواريم دراصلاح قانون آ يين دادرسي كيفري مورد توجه قرار گيرد.
كشاورز با تأكيد بر اين كه كاهش طول دادرسي بدون دقت در كار نتيجه مطلوب را به بار نخواهد آورد، گفت: در كار قضايي دو مقوله سرعت و دقت به موازات هم و با هم بايد ملحوظ شوند. بنابراين مساله بسيار مهم بحث تجهيز دادسراها و دادگاه ها از نظر كمي و كيفي است. به عبارتي تعداد بازپرسان و دادياران شعب دادگاه ها و دادرسان بايد از نظر كميت بالا برود و در عين حال از نظر كيفي چه در مرحله گزينش قضات و چه در مرحله آموزش اوليه و حين خدمت دقت بيشتري حاصل شود.
رئيس كانون وكلاي مركز با تصريح به اين كه تغيير مكرر آيين دادرسي كيفري و مدني و بازي با ضوابط آن بدون دقت فراوان نتايج نامطلوبي به بار خواهد آورد، اظهار داشت: بايد موارد تجربه شده را مورد استناد قرار داد و در عين حال نيز براي تغييراتي كه قرار است صورت گيرد از همكاري دو گروه غافل نبود؛ اول گروهي كه عملا با قوانين سروكار داشته و آن را اجرا مي كنند يعني قضات دادگاه هاي تالي (دادگاه هايي كه رسيدگي اوليه را انجام مي دهند) دوم قضات دادگاه هاي عالي و اساتيد دانشگاه و صاحب نظران حقوق، تلفيق نظرات اين دو گروه مي تواند نتيجه مطلوبي داشته باشد.
كشاورز در ادامه گفت: آن چه كه به عنوان دستاورد كار گروهي تهيه مي شود پيش از آن كه به مجلس شوراي اسلامي رسيده و رسميت بيابد، حتما به دانشكده هاي حقوق، كانون هاي وكلا و صاحب نظران علم حقوق عرضه مي شود تا با ديدگاه هاي مختلف به قضايا توجه شود تا قوه قضائيه بتواند آن چه را كه به عنوان لايحه قانوني به مجلس شوراي اسلامي عرضه مي كند به طور كامل منقح و بررسي شده باشد. اين حقوقدان با بيان اين كه انتظار معجزه از تشكيل مجدد دادسراها داشتن، بيهوده است گفت: ترديدي نيست كه هم اكنون با مشكلات عديده اي منجمله مسايلي ناشي از جابه جايي دادگاه ها و دادسراها مواجه خواهيم بود كه اين مطلب موجب تأخير در رسيدگي ها خواهد شد در عين حال نيز در مسايل كلان تا زماني كه به نقطه اي برسيم كه نظام جديد احيا شده جاي خود را بيابد و تسلط كافي پيدا كنند، فاصله كمي نداريم.

كليدهاي گفت وگو با كودكان
015450.jpg
اشاره: هرگونه كه با فرزند خود سخن بگوييد، او نيز همان گونه به شما گوش خواهد داد و هرطور به سخنان او گوش فرا دهيد، او نيز همانطور با شما سخن خواهد گفت.
كتاب كليدهاي گفتن و شنيدن با كودكان و نوجوانان نوشته «آدل فابر» و «الين مازليش» كه با فروش دوميليون جلد، پرفروش ترين كتاب در آمريكا بوده است به شما كمك مي كند كه خود و فرزندتان را بهتر بشناسيد و با وي ارتباطي مؤثر و همراه با احترام و درك متقابل برقرار كنيد.
نويسندگان در مقدمه كتاب آورده اند:
«آنچه هرگز حتي به ذهن ما خطور نكرده بود، نوشتن كتابي درباره «چگونگي» مهارت هاي برقراري ارتباط براي والدين بود، روابط بين والدين و كودك، امري كالماً شخصي و خصوصي است و دادن دستورالعمل به افراد درباره چگونه صحبت كردن در چنان رابطه نزديكي به نظر ما صحيح نمي آيد. سالها كار و شركت در كارگاه ها و جلسات روانشناسي كودك، عميقاً برزندگي ما تأثير گذاشته بود. هرچه بيشتر درباره اين موضوع بحث و گفت وگو مي شد با آن مأنوس تر مي شديم، بعدها به فكر نوشتن كتابي درباره «چگونگي» مهارت برقراري ارتباط افتاديم.كتابي كه داراي تمرين هايي درباره«چگونگي» باشد و در دسترس والدين قرار گيرد تا بتوانند مهارت هاي مورد نظرشان را شخصاً بياموزند، و به والدين امكان دهد آنچه را كه با روش فردي خود به صورت شخصي و يا همراه يك دوست، آموخته اند تمرين كنند، كتابي كه داراي صدها نمونه و گفت وگوي مفيد باشد به طوري كه والدين بتوانند با روش خود از آن استفاده كنند.
بعد از تفكر و انديشه بسيار به اين نتيجه رسيديم كه اين كتاب بايد داراي تصاويري باشد كه مهارت ها را در عمل نشان دهد، به طوري كه پدر يا مادر پر مشغله امروزي بتواند با نگاهي به آنها سريعاً درس جديدي را بياموزد.»
مترجم كتاب كليدهاي گفتن و شنيدن با كودكان و نوجوانان زهرا جعفري است و انتشارات صابرين آن را به دست چاپ سپرده است.
چگونه به كودكان كمك كنيم تا با احساسات خود كنار بيايند؟
چهار روش ممكن براي كمك به كودكي كه تحت فشار روحي است عبارتند از: گوش دادن به حرف هاي او با توجه كامل، تصديق احساسات كودك، گفتن يك كلمه، نامگذاري احساس هاي او و برآورده كردن تخيلي آرزوهايش، اما شيوه و چگونگي برخورد ما مهمتر از هر كلمه اي است كه بر زبان مي آوريم، كلمات تنها در صورتي به دل كودك خواهند نشست كه حامل احساس واقعي همدلي و يگانگي باشند.
مشكل ترين روش در ميان روش هاي چهارگانه ياد شده، گوش دادن به تخليه احساسات كودك و يافتن نامي براي اين احساس است. تشخيص احساس احتمالي كودك- كاري مشكل و نيازمندترين و تمركز بر گفته هاي او و مطلب نهفته در پس آن است. مهم اين است كه با كودك صحبت كنيم تا بتواند واقعيت هاي دروني خود را بيان كند، وقتي او بتواند براي ابراز تجربه اش كلماتي مناسب پيدا كند مي تواند كم كم به خود كمك كند.
فهرستي از ۶ جمله كه احتمال دارد كودك براي والدينش بازگو كند، در جدول ارائه شده است، هريك از آنها را بخوانيد و اين موارد را پيدا كنيد.
۱- يك يا دو كلمه كه بتوان با آن احساس احتمالي كودك را توضيح داد.
۲- آنچه كه احتمالاً بر زبان مي آ وريد و نشان دهنده درك شما از احساس اوست.
اظهار نظرهايي مشابه در جدول ، به كودكان آرامش مي بخشد و فكر آنان را براي مقابله با مشكلاتشان آزاد مي كند (از بكار بردن كلمات بزرگ و انتزاعي نگران نباشيد، ساده ترين راه براي يادگيري كلمه هاي جديد، شنيدن موارد استفاده از آنها در شرايط گفت وگو است.)
بعد از اين مرحله، ممكن است با خودتان فكر كنيد خب در اين تمرين توانستم واكنشي بروز دهم كه كم وبيش درك مرا از مشكل نشان مي داد، بعد از اين مرحله، گفت وگو با كودك بايد چگونه جريان يابد؟ آيا بعد از اين مرحله، پند دادن اشكالي ندارد؟
لطفاً پندواندرز ندهيد، زيرا اشتياق براي حل مشكل كودك از طريق راه حل فوري، بسيار گمراه كننده است:
- مامان! خسته ام.
- خب، دراز بكش و استراحت بكن.
- گرسنه ام.
- خب، يه چيزي بخور.
- گرسنه نيستم.
- خب، غذا نخور.
در برابر وسوسه «بهبود فوري اوضاع» مقاومت كنيد. به جاي نصيحت كردن به قبول و بازتاب احساسات كودك ادامه دهيد. براي روشن تر شدن موضوع به مثالي توجه كنيد. در گروه ما، پدري مي گفت پسر نوجوانش روزي با عصبانيت وارد منزل شد و جمله اي را كه در مثال دوم جدول ذكر شده است بيان كرد: «دلم مي خواست يه مشت محكم بزنم توي صورت مايكل».
پدر مي گفت: گفت وگوي بعدي ما معمولاً به صورت زير بود:
پسر: «دلم مي خواست يه مشت محكم بزنم توي صورت مايكل!»
پدر: «چرا؟ چي شده؟»
پسر: اون كتابامو پرت كرد توي آشغال.
پدر: خب، لابد تو اول اذيتش كرده اي؟
پسر: نه.
پدر: حتماً؟
پسر: قسم مي خورم كه اصلاً بهش دست نزدم.
پدر: خب، مايكل دوستته، اگر نصيحت منو قبول كني، همه چيز رو فراموش مي كني، مي دوني كه خودت هم چندان بي عيب نيستي، بعضي وقتا دعوا رو خودت شروع مي كني و بعد كس ديگري رو سرزنش مي كني... درست همانطور كه با برادرت رفتار مي كني.»
پسر: «نه، اينطور نيست، اون اول شروع كرد... اه... من نمي تونم با شما حرف بزنم.»
اما چون پدر به تازگي به كارگاه كمك به كودكان براي كنار آمدن با احساساتشان آمده بود گفت وگوي زير را با پسرش انجام داد:
پسر: «دلم مي خواست يه مشت محكم بزنم توي صورت مايكل.»
پدر: «اوه. تو عصباني هستي.»
پسر: «دلم مي خواست صورت خپلش رو له كنم.»
پدر: «يعني اين قدر از دستش عصباني هستي؟»
پسر: «مي دوني اون قلدر چكار كرد؟ بي خودي، تو ايستگاه اتوبوس دفترچه منو از دستم قاپيد و پرت كرد تو آشغال.»
پدر: «خب...»
پسر: «مي دونم اون فكر مي كنه من پرنده سفالي مسخره اش رو توي كارگاه مدرسه شكسته ام.»
پدر: «اينطور فكر مي كني؟»
پسر: «آره، تموم مدتي كه گريه مي كرد، به من خيره شده بود.»
پدر: «اوه...»
پسر: «ولي من اون پرنده را نشكستم، كار من نبود.»
پدر: حتم دارم كه كار تو نبوده.
پسر: خب، مخصوصاً كه اين كار رو نكردم، تقصير من نبود كه اون «دبي» احمق منو روي ميز انداخت.
پدر: خب پس دبي تو رو هل داد.
پسر: آره، خيلي از چيزاي ديگه روي ميز هم افتادن، ولي تنها چيزي كه شكست اون پرندهه بود، نمي خواستم اونو بشكنم، پرنده مايكل قشنگ بود.
پدر: تو كه واقعاً نمي خواستي پرنده رو بشكني.
پسر: نه، ولي مايكل حرف منو باور نمي كنه.
پدر: فكر مي كني اگر حقيقت رو بهش بگي، حرف تو رو باور كنه؟
پسر: نمي دونم... به هرحال من به اون ميگم، حالا مي خواد باور كنه، مي خواد نكنه، فكر مي كنم از من به خاطر پرت كردن دفترم توي آشغالا، عذرخواهي كنه.
پدر خيلي متحير شده بود، او هيچ چيزي نپرسيده بود، با اين وجود پسرش تمام داستان را تعريف كرده بود، پدر حتي يك كلمه نصيحت نكرده بود، ولي نوجوان خودش راه حل را يافته بود. براي پدر باوركردني نبود كه تنها با گوش دادن و تصديق كردن احساسات پسرش، توانسته تا اين حد به او كمك كنه.
انجام تمرين كتبي و مطالعه نمونه اي از گفت وگوها، يك امر است و استفاده از مهارت هاي گوش دادن در وضعيتي واقعي، امري ديگر والديني كه در گروه ما شركت مي كردند، عقيده داشتند قبل از پرداختن به موقعيت هاي واقعي با كودكانشان، تمرين دو نفره اين نوع صحبت كردن برايشان مفيد بوده است.
همدلي و موافقت هميشگي با كودكان چه اهميتي دارد؟
بسياري از گفت وگوهاي ما با كودكان، صحبت هايي عادي هستند. اگر كودك بگويد: مامان! امروز بعد از مدرسه مي خواهم به منزل «ديويد بروم» نيازي نيست جواب بدهيد: «خوب، پس تو تصميم گرفته اي امروز بعدازظهر به ديدن دوستت بروي.» تنها كافي است جمله اي ساده بگوييد، مثلاً: «متشكرم كه به من اطلاع دادي».
همدلي، تنها وقتي لازم است كه كودك ميل دارد احساسات او را درك كنيد. واكنش در برابر احساسات مثبت او، معمولاً چند مشكل را به وجود مي آورد، واكنش در برابر احساسات شادمانه كودكان و نوجوانان، كاري مشكل نيست: «من امروز در امتحان رياضي، ۱۹ گرفتم!» شما هم با همان شادماني و همدلي مي گوييد: «۱۹، حتماً خيلي خوشحالي!»
تنها هنگام بروز احساسات منفي كودك، به مهارت هاي ياد شده نياز داريد. در اين گونه حالات است كه بايد به احساس قديمي خود در ناديده گرفتن، انكار كردن، پند و اندرز دادن و غيره غلبه كنيم، پدري مي گفت: «هنگامي نسبت به نيازهاي روحي پسرم حساسيت بيشتري پيدا كردم كه احساسات خدشه دار شده و ناراحت كننده او را با زخم هاي ظاهري و جسمي بدن وي يكسان و برابر دانستم.» تصور ايجاد زخم و بريدگي در بدن كودك، به پدر وي كمك كرد تا تشخيص دهد به همان اندازه كه فرزندش در مورد زانوي زخمي اش نيازمند توجه و مراقبت است در مورد احساسات جريحه دار شده اش به توجه فوري و جدي محتاج است.
در ادامه بخش اول كتاب، چند نمونه از برخورد والدين با كودكانشان به روش جديد آورده شده است.
جلب همكاري
بخش دوم به نحوه جلب همكاري كودكان براي انجام كارهايي كه والدين انتظار آن را دارند اختصاص دارد.
با حضور فرزندانم در خانه، منزل ما هر روز مثل گذراندن شبي در تئاتر و تماشاي نمايشنامه بود، اسباب بازي گمشده، سلماني رفتن، نوشتن مشق، شلوار نويي كه چندان هم اندازه نبود، دعواي بين خواهر و برادر و... هريك از اين بحران ها به اندازه يك نمايشنامه ملودرام سه پرده اي، اشك و احساس ايجاد مي كرد. ما هرگز نمايشنامه كم نداشتيم، تنها تفاوت اين بود كه در تئاتر پرده بالاخره پايين مي آيد و تماشاگران مي توانند به خانه هايشان برگردند، ولي والدين از اين تجملات (فرصت ها) بي بهره اند. ما بايد به هر ترتيب ممكن و با وجود آزردگي، عصبانيت، سرخوردگي و ناكامي هاي گوناگون با نمايش هايي پايان ناپذير كنار مي آمديم و سلامت عقل خود را نيز حفظ مي كرديم. اكنون مي دانيم كه روش هاي قديمي رفتار با كودكان، چندان مؤثر نيستند، توضيح و قوت قلب دادن هاي ما به كودكان، نه تنها در آنها آرامش ايجاد نمي كند، بلكه ما را هم، خسته و درمانده مي سازد، البته روش هاي جديد هم داراي مشكلاتي هستند.
يكي از موجبات اصلي سرخوردگي پدر يا مادر بودن، تلاش روزانه براي آموزش رفتار قابل قبول براي ما و اجتماع، به كودكان است، بخشي از مشكل در تضاد نيازها نهفته است، بزرگسالان به نشانه ها و تصويري از نظافت، نظم و ترتيب، ادب و نزاكت و روال هميشگي امور نيازمندند در حالي كه اين امور براي كودكان هيچ اهميتي ندارند، كدام كودك به اراده خودش دوش مي گيرد؟ كلمه لطفاً يا متشكرم را بر زبان مي آورد؟ يا لباس زير خود را عوض مي كند؟ مقدار زيادي از نيرو و حوصله والدين صرف كمك به فرزندانشان براي قبول رفتارهاي اجتماعي مي شود، از سوي ديگر، هرچه شدت عمل بيشتري به خرج دهيم، آنها مقاومت عملي بيشتري نشان مي دهند.
در بخش دوم كتاب متداول ترين روش هاي بزرگسالان براي جلب همكاري كودكان تشريح شده و راه حل هاي جديد به والدين آموزش داده شده است.
بخش سوم كتاب به جايگزين هاي تنبيه اختصاص دارد. براي بسياري از والدين، موعظه، نصيحت، سخنراني، هشدار، القاب ناخوشايند و تهديد در آنچه كه از زمان رشد خود تاكنون شنيده اند عجين شده است، ترك اين روش هاي آشنا، كاري چندان ساده نيست در اين بخش روش هاي جديد تنبيه سازنده كودكان مورد بررسي قرار گرفته و با ذكر نمونه هاي مشخص آموزش داده شده اند.
تشويق به استدلال، نحوه صحيح تحسين و تمجيد كودكان و آزاد كردن كودكان از نقش بازي كردن، مطالب مطرح در بخش هاي پاياني كتاب است.
نويسنده كتاب در پايان هدف از آموزش اصول جديد گفتن و شنيدن با كودكان و نوجوانان را به اين شرح برشمرده است:
- ما مي خواهيم راهي براي زندگي بدون متهم كردن و متقابلاً متهم شدن پيدا كنيم.
- ما مي خواهيم راهي براي حساس تر بودن نسبت به احساسات يكديگر بيابيم.
- ما مي خواهيم راهي براي نشان دادن آشفتگي يا عصبانيت خود، بدون صدمه رساني به خود يا ديگران بيابيم.
- ما مي خواهيم راهي براي محترم شمردن نيازهاي كودكانمان و نيز محترم شمرده شدن نيازهاي خودمان بيابيم.
- ما مي خواهيم راهي براي مسئول بودن كودكانمان و ايجاد امكان دوست داشتن براي آنها بيابيم.
عكس از: عليرضا اميري

|   اجتماعي    |    اقتصادي    |    آموزشي    |    انديشه    |    خارجي    |    سياسي    |
|   شهر    |    شهري    |    علمي فرهنگي    |    ورزش    |    ورزش جهان    |    صفحه آخر    |

|    صفحه اول    |    آرشيو    |    شناسنامه    |    بازگشت    |